که توکردستان  یه جایی هست 

خونه ها زیاد که فقط خانوما اونجان

خانومارو اونجا گذاشتن در واقع تبعید

 شدن اجازه خوندن ندارن  یه فیلم هم

 براش ساختن فیلم رو ببینین بیشتر 

متوجه میشین چی میگم ودر طول فیلم

 چه اتفاقاتی میافته،  و واقعا فیلم های 

بهمن قبادی  خیلی خوبن پیشنهادمیکنم

 ببینین تا هم میشه درد ومشکلات مردم 

اونجا روکمی حس کرد هم که داستان این

این  خانومها رومیشه فهمید) 

زمانی برای مستی اسب‌ها

آوازهای سرزمین مادری‌ام

لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند

نیوه‌مانگ, یا نیمه ماه،  

من واقعا این ساعات از  زمان رودوست دارم 

صبح خیلی زود وقتی که هنوز کسی بیدارنشده و 

زندگی در جریان نیست ،ویا شب دیروقت وقتی

 همه خوابن همه شهرتوتاریکی  وظلمات وخواب)

  یا وایسم یه گوشه تکیه بدم به یه جایی رفت 

آمدا آدما روببینم  تماشای بازی کردن  بچه هاوبه

  این فک کنم الان تو ذهن اون آدم که مثلاتوکافه

 نشسته چی میگذره؟ دغدغش چیه؟به چی فکر

 می‌کنه؟حال دلش خوبه؟ یا یه بلندی بامی یا پُل

 عابرپیاده لَبش بشینم که کُل شهر رو به نظاره

 بنشینم  وهمه رو از اون بالا ببینم رفت وآمد 

ماشینا سر وصدای آدما اون بچه های کاری که

 جلوماشینا رومیگیرن آقا خانوم لطفا گُل بخر لطفا

 ازم آدامس بخریه هدفون بزارم توگوشم وآهنگ 

پلی کنم فارغ از همه چی  براچنددقیقم شده به

 هیچی فک نکنم واز آهنگ فقط لذت ببرم وباهاش

 هم خونی کنم وفارغ ازهمه چی برقصم تودنیا

خودم غرق شم برایه روزم شد مرخصی بگیرم

از مشکلات دغدغه فکر وخیال سرخوش براخودم

 همونجا بشینم وسرخوشانه جیغ  بزنم دیوونگی

 کنم دیوونگی هم عالمی داره غروب که بشه زل 

بزنم به اون گوی آتشین واز زیباییاش لذت ببرم 

من عاشق تاریکی شب وسکوتشم شب که بشه 

 کُل کوچه پس کوچه های شهر رو متر

کنم باآهنگ بخونم  بزنم و برقصم تو دل تاریکی

 فارغ از همه چی سرخوشانه لذتم ببرم 🌿

 حَل کُنم  تنهادغدغم این باشه یا ساعت 6صبح

 باشه و من قبل رفتن به مدرسه بشینم موش و

گُربه رو ببینم، دلم برا ی اون شیطنتام توی مدرسه 

تنگ شده چقدرمن آتیش میسوزوندم ^._.^البته

 هنوزم آتیش پارم رونمیکنم براهمه:))) دلم اون 

 وقتایی رو میخواد که  مشق مینوشتی یهویه 

صدایی می اومد به گوشت میخورد تَق نوک

 مدادت بهو میشکست وتَراشش میکردی و باز

هم  دوباره ازنو عین باب اسفنجی که  داشت 

چیزی مینوشت وتَق نوک مدادش میشکست

 ومیرفت تراش میکردهی این تکرار میشد

خانوم پاف رو عصبانی میکرد Dمن دلم برا اون

 سادگی مَردُم اون خونه ها🌿اون پاک کُنای 

 مثلی شکل سفیدی که بوی بهشت میدادن♡

 ومن  هنوزم دارم ازشون یا اون پاک کُنا یه 

ورش آبی بود ویه ورش قرمز بود 

 پیروزی واستقلال بود  یا اون دَم در رفتن اُتاق

 مدیر معاون که من دَر میزنم توحرف بزنا))) جنگ 

ودعوا سر مُبصرشدنا چقدر زنگ زدن وبه سرعت

 جِت رفتن تونمازخونه وچِقدربی وضو نمازخوندن

 ادا در آوردن نماز خوندن و در واقعه با دوستا 

حرف زدن وآتیش سوزوندنDچقدرسرصف اذیت

 کردنام همه روآسی کرده بودم واقعا  اون برف

 بازیا توی حیاط مدرسه و چقدرهم  بابچه ها

 خوش میگذشت حسابی قیافه هاشون یادمه مدیر

معاون دستاپشت سربایه حالتی وایمیستادن  گُلم 

نکن خانومم اونجا نرو مگه من به تو نگفتم دست 

نزن ها و....انترخانوما →_→   یادش به خیراون

 آشپزی کردنم  عروسک درس کردنم  سر کلاس

 حرفه وفن درسته آشپزی کردن دوس دارم یاهر

غذایی دوس دارم یادبگیرم اما حلوا آخه؟مگه 

مجلس ترحیم؟یاسالاد الویه یه چیز خوب وسختی

 یاواقعایه غدا اخه اینا چین؟که به بچه های مردم 

یادمیدین؟خلاصه ازاین گذرکنیم حالا ولی  بافتنیم 

افتضاح بود رسما حتی الانم بلدنیستم  واقعا

، یادمه حیاطمون  حیاط مدرسمون خیلی خیلی

  بزرگ بود ها تو فک کن باد چندین دور 

میچرخیدی دور حیاط میدویدی🏃‍♀️تا خسته 

میشُدی تلِپ میشستی  رو ی زمین دیگه نانداشتی

 و نفست بالا نمی اومد میگفتی کمی بزار

 استراحت کنم  لامصب عین میگ میگ دریه 

حمله انتحاری خیلی  سریع نامرد سوت رو  میزد

 اَمونت نمیدادتوهم عین چی بادبلندمیشدی 

وعین اسب یورتمه میرفتی توکوچه ها D خلاصه

 یادش بخیر اون روزای قشنگ تلخ وشیرین  

◕‿◕ یه باردیگه  من باید این حرکت روبزنم برم

 مدرسه قدیمیمون  تغیراتش ببینم  اصا 

تغییرکرده یانه معلم مدیر معاونا عوض شدن

 ایا؟ کیارفتن و کیا موندن اصا برم تک تک 

کلاسارو بگردم  یادخاطرات گذشته

 برام زنده بشه، شما یادتونه؟ یه مایع بهمون

 میدادن که برا ی تمیزکردن دندون بودش فک کنم

 مایع بنفش مانندی بود وحشتناک بود واقعا

 بدترین مزه دنیارو میداد  ಠ﹏ಠ  یه دونم سفید

بود اون قابل تحمل تریود واقعادربرابر این زهر 

کشنده  بدتراز اسیدبود حتی یاداو ریشم حال ادم 

 بدمیکنه یه پاک کن بودکه شبیه توت فرنگی بود

 یه صابوناخط داری  بود یا اون  لیوانای  

پلاستیکی که میکشیدی بلندمیشدمن  همیشه

 سروتهش میکردم  یادمه دم درمدرسمون 

همیشه گُلای محمدی میفروختن ومنم بایه 

ذوق خاصی میرفتم و میخریدم  همراه اون 

گلاقرمز شقایق میبردمشون خونه یه پیکنیک 

میبردم  توی انباری  باگلا که جوهردرست کنم 

ازشون :))یا پاک کنارو ریز ریز میکردم که بازازشون

 پاک کن درس کنم چراواقعا؟ خودش که پاک کن 

:-D  چه فعل وانفعالاتی ازمغزم خطور میکرد 

واقعا نمیدونم، یادمه وقتی زمستون بود ومنم

 میرفتم دنبال دوستم که بریم مدرسه همیشه

 اول کولم ر و مینداختم روی شونه

هام بعدش کاپشم روش میپوشیدم یادمه داداش 

دوستم همیشه بهم میگفت لاک پشت به ابجیش 

میگفت بیا لاک پشت اومده دنبالت : )) D

 دادن  ریسک کردن تودل خطررفتن  ترس داره

 نمیگم نمیترسم اصا  دروغ بگم  اماهیجانش

 اون لحظه اون آدرنالین  میچربه به همشون 

 مردم میگن ما ازمرده ها میترسیم از جنازه اما

 من نمیترسم راستش  اینکه بنده  ازموجودات

 دوپا و انسان ها ی  زنده  هامیترسم  جنازه

  هم دیدم بااجازتون با  چشمان مبارک خویش

  با همین دو تا چشمان  مبارک  قهوه قاجاری :))

 جنازه پدر بزرگ ومامان بزرگ وبابام و دوست 

عزیزم  حتی لحظه ی  جون دادن  بابام  و 

 مامان بزرگم  رو هم  با چشمان خویش

 دیده ام  راستش من  دوس دارم یه بارحس

 رفتن به سردخونه رو تجربه کنم بودن کنار 

مرده ها چه حسی میتونه داشته باشه؟ بی سر 

 وصدا خوابیدن  برا خودشون  لالایشون رو هم

 شنیدن وعین آدم گرفتن خوابیدن  اون سکوت 

 دوس دارم اون لحظه ها اونجا باشم  وقتی

 که یکی از مرگ برمیگرده  بعله زمانی که تو 

یخچال اون قفس تنگ ودراز   یهو نفسش 

برمیگرده وتقلا میکنه برا رهایی از  تونل تنگ

 ودراز وتاریک  اونجا چه حسی داره اون لحظه  

 وقتی تق تق میزنه به اون در تونل  آهنی که

 صداش به گوش کسی  برسه  من اونجا باشم

  و اولین نفری باشم یه از گور برگشته رو

 میبینم  ودوس دارم باهاش حرف بزنم  اینا

 رو ازش بپرسم حس خوبی  میتونه داشته

 باشه معجزه اره یه معجزست که تو اونجا 

باشی واز لابه لای دنیای  مرده ها بکشیش

 بیرون بهش  بگی خوش اومدی  باز  به دنیا

  هنوز  وقتت  نیست انگار‌ انگار بعدش یه جور

 دیگه به دنیا نگا میکنی عینکت رو عوض میکنی

 بیشتر قدر زندگی رو میدونی اون کارا گذشتت

 رو جبران میکنی  کارایی که  دوس داری  رو

 انجام  میدی  یه فرصت دوباره بهت داده

  شده  باید قدرش رو  بدونی یه جون دیگه 

 بهت  دادن برا برگشت به بازی  ،غسال خونه 

وقتی اون مرده ها رو میشورن اونجا دوس

 دارم  باشم  و این کار امتحان کنم  برخلاف

 بعضیا که با بی رحمی تموم با این موجودات

 ارزشمند انسان هاشریف برخورد میکنن  وکثیف

 میدوننشون وکار رو عار میدونن بهشونم توهین 

میکننن واقعا دست تک تکشون با احترام باید

 بوسید   این کار از هرکاری با شرافت مندانه  تره

 خیلی ارزشمند کارشون  ملت بلدن فقط به دکتر

 مهندس و ...... اینا احترام  میزارن اینام ادمن  

ملت ما فقط به تیپ وظاهر طرف احترام میزارن 

 چون کسی اینو یادنداده به ما مهم شعور 

هرکسی تیپش خوب بود که باشعور یا  آدم 

منحصربه فردی نیست فقط یه تیپ که هرکسی

 میتونه بزنه کار شاقی نکرده ها:))) Dکاش

 ازبچگی یادمون میدادن  که همه آدم ها زیبان 

هیچ زشتی تو دنیا وجود نداره زیبایی روتو ظاهر

 نمیدیدیم ، حتی نرگس  رفتن به قبرستونم تجربه

 کرده اونم شب  یه حسی  توأم  با هیجان و

 چاشنیش کمی کرختی شایدم یه کوچولو ترس

 اما دوز هیجانش و سطح آدرنالینش برا من

 بیشتر خیلی نصفه شب   دکمه اخطار به صدا

 در اومد آژیر  خطر برابنده^._.^Dکه وقت  رفتن

 به  اُتاق فکر نرگس بلندشو  بنده  در یک حمله

 انتحاری از جام  بلند شدم آماده برا عملیات 

شدم عملیات نیمه شب درقبرستانD خوب اینجا

 براتون سوال پیش میاد من قبرستون چه 

میکردم اونم نیمه  شب بزا رین بشکافم  براتون

 کالبد شکافی کنم  که رفته بودیم امام زاده ای

 که  خیلی دور تر از اونجا چند تا اتاق بود  برای 

 سُکنا گزیدن  ملت،  ما هم  یه اتاق گرفتیم  که

 پر دورمون قبر بود قبرستونی  بود دیگه خلاصه 

 همه خواب  همونطور که عرض کردم آژیر خطر 

برام به صدا دراومد منم بلندشدم تنها بدون

  صلاح سمت اتاق فکر که خیلی هم دور بود^._.^

 وباید از قبرستون رد میشدم  هیچکسم نبود

 وظلمات تاریک تاریک   من ومرده ها ی محترم 

 بودیم  فقط  شهر ارواحی که  میگن همینه ها

 دنیای مردگان   ترسی نداره ازنظرم جالب  از

 نظر من که اینجوریه،‏(رسیدیم به آخر پست و

 طبق  عادت بگم که نرگس  {به قول یکی که

 نرگس خاتون صدام میکر} این نرگس خاتون

  عاشق غروب وطلوع  خورشیدبرعکس بعضیا

 که میگن دلمون میگیره عاشق تماشاکردن 

این گوی زیبای آتشینم انصافا🌱👌🏻

 ولای  یه حس فوق  دل انگیزیه بوی در و

دیوار وقتی آب یابارون بهش میخوره  رو

واقعاخوشم میاد  بوی اون خاک  و اون بوی

 نم ونا  یه جور  حس مطلوبی داره دوس

 دارم وقتی خاک روتوی دستام میگیریم  لمسش

میکنم ، اون خاک تودستات حس میکنی

 یه زندگی تومُشتات دستام وبازمیکنم خاک

 وشن اروم اروم از بین انگشتای دستم 

فرومیریزه پایین درست عین یه ساعت شنی

،وقتی بهش فک میکنی واقعا خیلی جالب از

دل این خاک خیلی چیزا میزنه بیرون همون

 چیزایی که یه طبیعت روبه وجودمیاره واقعا

خارق العادست 🍃 بازی باگِل رودوست دارم

 تایادمه همیشه دوس داشتم وعاشق این

 بودم وسعی داشتم همیشه باهاش چیزی

 بسازم  وقتی دستات روبه گِل ولای میزنی 

یه جور حس  زندگی🌱 ازنوساختن حس شروع

 تازه روبهت  میده انگار ،یه جور حس شگفت

 انگیزیه واقعا وقتی تودستات ورزش میدی

 میخوای شکلی بهش بدی از یه تیکه گِل ولای

  بی شکل ،و توداری به  یه چیز بی شکلی جون 

 میدی شبیه یه معجزه میمونه واقعا اروم

 اروم وقتی تودستات میگیریش رو انگار یه 

اثر هنری خلق میکنی و واقعاهم همینطور ها

 و آدم چیزی که بادستای خودت خلقش کنی

 وبسازیش  رو یه جوردیگه  ای دوست داری

 ومراقبشی وقدرش رومیدونی  انگار  یه ذوق

  خاصی براش  داری  بهت حسابی  مزه میده

(✿◠‿◠)کویر رودوست دارم شباش رو زیر

آسمون شب دراز بکشی و اون لامپایی زرد رنگ

 تواسمون رو ببینی وانگشتات روبلندکنی  به

 سمت آسمون  وباهاشون هرشکلی که میتونی

 روبسازی این کار رودوس دارم  هرشب میرم

 توحیاط این کاروانجام میدم هرچند توشهر زیاد

 ممکنه اون لامپای زرد رنگ نبینی  اماهمینم 

غنیمت  ها  ⭐  من ازبچگی تصورم این بوده که 

 هرستاره ای  توی آسمون یه آدم که وقتی میمیره

 تبدیل به  یه ستاره میشه و میره توی آسمون و

 ستاره ای که چشمک میزنه  داره بهمون پیغامی

 میده و  یکی از عزیزامون که داره باهامون حرف

 میزنه ، میگه  من مراقبتم  و همیشه نگات

 میکنم و باهات  حرف میزنم   ( وبه آخرپست 

 رسیدیم وطبق عادت یه چیزی رو  میگم بنده 

 بشدت بشدت به حدمرگ یعنی  عاشق پنگوئنم

همیشه دوس دارم روزی ازنزدیک ببینمشون

 وبغلشون کنم (◕‿◕)دوس دارم  برم  توی 

قطب و باپنگوئنا زندگی کنم واقعا ^._.^:)))))

 کنید چون که عکس های روستارا

 درانجاقرارداده ام امیدکه لذت ببرید

_________________________

میخواهم شمارا به یه جای زیبا وبِکر  ببرم 

 جایی که میشود درآن نفس کشید هوای پاک

  وتمیز را به درون شش ها  ریه ها وتک به تک

 سلول های  بدن  انقال داد وپاکسازی کرد

  ،یک سفرزیبا ودست جمعی  شماراجایی ببرم

 که ازآلودگی خبری نیست وتاچشم کارمیکند

 طبیعت زیبا 🌿از ماشین پات رومیزاری بیرون

 سرتاسر روستا صدای رودخونه پخش میشه 

 صدای چه چه پرندگان صدای حیوانات  صدای

 رودخانه  به جایی که پراز غذاهای  سالم

 وارگانیک است  جایی که ازترافیک خبری نیست

  میخوام چشماتون روببندین وبوی اون خمیر رو

 حس کنید که بادستات داری  ورزش میدی

  آروم آمادش میکنی برانون پختن  اون بوی

 نون همچین به  مشامت میرسه وتاعمق 

وجودت نفوذمیکنه اون آتیش  بوی دود بوی

 خوش نون داغ  نمیدونین چه مزه ای داره   

روح بنی آدم  🌱هرروز صب بیدارمیشی با

صدای پرنده ها صدای طبیعت صدای مرغ 

وخروس صدای رودخونه توگوشات میپیچه 

  وچشمت به اولین چیزی که میخوره  طلوع 

زیبای خورشید دوس نداری ازش چشم  برداری

  اون گوی زیبای آتشین  دوس نداری هرگز از

مقابل دیدگانت بره دوس داری همونجابمونه

 و توخیره به زیباییهاش بشی و  ازش بپرسی

 چراتوچنین زیبایی؟💕🌿 ومیرسی به صبحونه

  چشت به سفره میخوره  انگار یه اثرهنری رو

میبینی ترکیبی ازرنگ های مختلف انگاری یه قلم 

مو رو باخیلی ازرنگا  ترکیب کردی وپاچیدی به دل

  این سفره  نون محلی ، کره محلی  ،پنیر،روغن ،

 مربای خونگی  ، عسل شیر ، همه  ی اینا ترکیبی

 از زیباییه وطمعا بی نظیر باخوردن هرکدوم انگار

یه تیکه  ازبهشت روگاز زدی (✿◠‿◠)غذاتوی 

طبیعت یه مزه سحرانگیزدیگه  ای داره ،شمااون

 صحنه روتصورکن  آتیش روشن کردی وکتری

 رومیزاری روآتیش که آماده بشه براچایی آتیشی

  میریزی تو فنجون  من عاشق چایی خوردن توی

 فنجونا ی (کمرباریکم ) یه نگا به فنجون یه نگابه

 اون رنگ زیبا میندازی  اون بخاری که ازش میزنه

 بیرون  وبه  طبیعت خارق العاده دور وبرت و

روبه روت نگاهی میکنی و  باخودت میگی این

 همه زیبایی کاش میشد میتونستم بزارمش

  تویه صندوقچه بزرگ که هروقت  هوای اون

 طبیعت روکردم هروقت  دلم گرفت ازدنیاو

 ادماش ازشلوغی  که خسته شدم  درصندوقچه

 روبازکنم چشم به اون طبیعت  بیافته وباتموم

 وجودم بوبکشم ودوباره ازنو زنده بشم  اون

 هوای پاک رو اون بوی طبیعت  رومجسم کنم 

که دقیقا اونجام سفرکنم به دل طبیعت پاهام رو

بزارم رو اون سرسبزی خیس  ومن ازادانه بدوم

 خودم وتصورکنم دارم میدوم سرخوشانه وپاهام

 میخوره به اب  وصدای شالاپ شالاپ اب و رقص

 کنان دارم  میرم وباد صورتم رو  نواش ولمس

 میکنه  و باد لابه لای موهام میپیچه  درست

 عین پیچک  که خودش رومیتنه دورت باد

اونجوری لابه لای هرتارموهام خودش رومیتنه 

  به دشت گلی میرسم چشام میبندم وبومیکشم 

که اون رایحه ی شورانگیز عطر روح نواز اون گل

 رو باتموم قدرتی که دارم توکل وجودم بالا

میکشم  چشم میخوره به روبه  صدای اب

 رودخونه خروشان توگوشام میپیچه  مگه آدم 

چی میخواداززندگی غیراینا  زندگی  ینی همین

 لذت بردن ازدلخوشیاکوچیک  ☘️ غرق شدن

 گاه وبیگاه  تو رویا تو واقعیت ( ورسیدیم به

 آخرپست  وطبق عادت  بگم که من از دلقک

 خیلی خیلی زیادبدم میادومیترسم  واقعا

حمله هایی چشتون روز بدنبینه وسرتون نیاد🌿

 یکی ازترسناک ترین صحنه ها صحنه ی حمله 

سگ واقعا ،هردو بارم قلب بنده افتادتوشلوارش

 ^._.^یه بارکِرم از دخترعمو بودها  داشتیم راه 

خودمون  رو میرفتیم دیدم یه سگ خوابیده یه

 گوشه کِرم دخترعمو گرفت بیا  بیدارش کنیم منم

 که ساده و گولش روخوردم :))) یهویی اقا رفت 

نزدیکش کمی اذیتش  کرد بعله بیدارشد سگ اقا

 مابدو سگ بدو دخترعموعین اسب میدوید🏃‍♀️🤦‍♀️

من  بی نوا این وسط جاموندم عاقبت کرم

 ریختن اینه بچه ها بعدخودش فرارکنه واون

 یکی جابمونه تِه نامردیه (¬_¬) خلاصه باهر

زحمتی بود دررفتیم  حالا سوپرمارکتی نگو نگا

میکنه و میخنده :)) یه باردیگم رفته بودم 

روستا  پیش خالم  درخونشون یه سگ داشت

 وحشی بود مال خالم نبودمال همسایش بود

اخه بگو برودر خونه صاحب خودت موندی

 اینجاپاچه ملت بگیری ؟پاچه منوبدجور

گرفت نامرد تجربه خیلی وحشتناکی بود خواستم

 یکم ازطبیعت لذت ببرم برم بگردم تادرباز

کردم دیدم فیس توفیس شدباهام دهن

 مبارکش باز کرد ها اون غار روکه بازکرد 

ارواره ها زیبا دندونای ازخودش زیباترش نمایان

  شدن^._.^هیچوقت ازجلوچشم نمیره قشنگ

 توحلقم بود لعنتی  نگم براتون اون دندوناش

  دهن واشدش افتاده بودروم  تی یه حمله

 انتهاری فرارکردم وسگ عین سگ:)))افتاد

 دنبالم من بدو  اون  بدو 🏃‍♀️اخرشم خودم

 رسوندم  خونه درم بستم حالاخودم نگاکردم

 عین چی میلرزیدم  شُک شده بودم نبرد

سختی بود واقعا همین که سالم موندم خیلیه

 (✿◠‿◠)حالا اومدم تودمپاییم جامونده بود

پیش سگ :))خالم رفت اورد برام  اخرم لباس

 آبی  نازنینم  پاره شده بود ಠ_ಠ خداازت نگذره

 سگ نامرد لباس نازنیم به رنگ آسمونم 

 درنبردباتو جٍر وا جِرشد (¬_¬)سر پُل صراط

 یقت رومیگیرم میندازمت پایین  سرلباسم :)))

 ^._.^) (و طبق عادت اخرپستم حرفی میزنم که

 من ازکله پاچه بدم میاد کوه رفتن هم دوس

 ندارم ترجیهم جاده های صاف وهمواره👌

 نرگسی که عاشق تاریکی بود اما  این تاریکی با

تمام تاریکی هاتفاوتش زمین تاآسمان است،و 

تو با این تاریکی بایددرنبردباشی ومن سال ها در

 میدانی  نبرد باهرچیزکه توانم میرسید به مبارزه

 میپرداختم دردل تاریکی دنبال کورسوی نوری⭐

 روشنایی بودم که راهم راه پر قدرت تروپرامیدتر 

به ادامه بپردازم واین جاده  قیرمانند را که عین

 تارعنکوب خودرادرمن تنیده بود ومانندیک کرم

 درپیله قیرتاریکی بودم باتمام توانم باچنگ و

دندان و  باهروسیله ای شده وقتش رسیده

 بود پروانه شوم و از پیله ام  به پرواز دربیایم 🦋

وخودرا نجات دهم پس بال زدم به راهم ادامه

 دادم راهی بس طولانی در پیش داشتم

 بدون توشه ای که از گرسنگی نمیرم و  با هر

قدم با اهریمنی جدیدوغول هایی بی شاخ 

ودم به مبارزه بپردازم تا به روشناسی برسم 

و این پرده ی  سیاهی که سرتاسروجودم را 

درخودتنیده بود را کناری بزنم و باید دردلش قدم

 برمیداشتم  بایدبااون هم صحبت میشدم 

  گرسنگی و تشنگی را تاب می اوردم، خسته 

میشدم به زمین مینشستم اما باز تاریکی از

فرصت پیش آمده نهایت استفاده رامیبرد و باز

 دورم  را حاله ای از سیاهی میپوشاند و من 

اجازه این کار رابه او میدادم  چون رَمغی

 درخودنمیدیدم ونیازبه استراحت داشتم  که

 چون اگراینگونه نمیشد وپی درپی مبارزه 

میکردم دگر جانی برایم نمی ماند و هربار 

تاریکی خرسنداز تسلیم شدنم  بود اما من با این

  کارم استراحتی میکردم وانرژی  بیشتری میافتم

 وشارژ باطری فول شده پرقدرت تربه ادامه ی

 ماجرامیپرداختم  واین کار را هی تکرار وتکرار و

تکرار  مکرر به انجام میرساندم و دیوتاریکی

 خسته ترا ازقبل میشد  و بگوییم ازمن میشنوید

 اگرگرفتارتاریکی شدیداینگونه کنیدکه هم او

 راخسته کنیدو  هم خودتان استراحت کنید

 بگذاریدکه گاهی شماراببلعد درخویش تاباز

 انرژی ذخیره کنیدشارژ تان که فول شد انوخت

  او راباز هم درهم بکوبید گاهی نا امیدمیگشتم

 ینی چشمانم  آن چشمان قهوه قاجاری ام

 میتواندنور را رنگ های زیبا🌈رابازبه نظاره 

بنشیند؟ رَمغی بر چشمانم نمانده بود حس

 ادم کوری را داشتم که اسیر وگرفتار تاریکی

 گشته امانا امیدنیست  هرگز واهل مبارزست

 وهرگز تسلیم هیچکس وهیچ چیزی نمیشود

 اری من نصف راهی سخت را تنها پیمودم  وبه

 خویش افتخارمیکنم 🌱 کمک نیزگرفتم 🤝 و

بدین گونه ازاین مبارزه چندسال پیروز میدان

 گشتم اری نرگس شکست نمیخورد من شکست

 میدهم این شعارمن است ومن خودم چمدان

 دیوتاریکی رابستم و او را راهی کردم باچشمانی

 اشک بار من خرسندوخوشنود امااو گریان 

وشکست خورده بود، دگر هراتفاقی که خواست

 بی افتدمن هرگز به پشت سرم هم  نگاهی

 نمیکنم و به عقب بر نمیگردم هرگز هیچکس

 نمیتواندباعث شود من باز به آن تونل و

 دالان تاریکی برگردم  و هیچکس نمیتواند 

نرگس را  وادار به رفتن به جایی کند ویابه کاری

 مجبور کند ، و من نرگس تصمیم گرفتم که 

زین پس اخر هرپستم چیزی مینویسم لزوما به

 پست ربطی نداره:)) من اسم کسایی  رو  که حس

 خوب بهم میدن 🌱❣️و اسمشون قشنگه رو

 زیادمیگم  ودوس دارم زیادباهاشونم حرف بزنم🌿

 اگرموفق به معالجه آنها نشویم طی گذر زمان به

 طیغه هایی تیز و برنده مبدل میشوند تیغه های

 که باهرلمس دیگران را نیز زخمی میکنند وجهان

 لبریز است از انسان هایی که باهربار نزدیک

 شدن به هم یکدیگر رامجروح کرده اند بی آنکه

 بداننداین جراهات یادمانِ همان آسیب هایی

است که برای مداوای آن کاری انجام نداده اند

 حال درمان این آسیب هاچگونه مُیسراست؟

نمیدانم !هیچ دوجراحت روحی به یکدیگر شبیه

 نیستن که مداوای یکسانی داشته باشند اما 

اگرازمن میپرسی درمان همه ی این زخم  

مهروزی و بخشایش نصبت به خوداست وبس🌿

 بیرون  فقط بیشترطبیعت رونگامیکردم

 ولذت میبردم🌿اما الان بیرون که میرم هی

 عکس میگیرم  هم خودم داشته باشم هم

 دوست دارم دوستام ببینن  و باهاشون به

 اشتراک بزارم اون لذتی که من میبرم میخوام

 اونام ببرن🌱واقعاطبیعت حس شورانگیزی

 داره و معجزه خیلی بزرگیه 🦋یکی از

مُسکناست ،وواقعا شلوغی بخوام راجبش

 حرف بزنم بدنیست ها  لازم اما زیاد تو

  شلوغی باشم دلم یه جاخلوت میخواد وپی یه

 خلوت گه میگردم ،مقدار زیادی  سکوت و

آرامش☘️بخوام بگم  قاصدک برای من پیام

 آور و نماد خبرخوش وحامل یه پیغام  اون

 توپک سفید مانندروکه مشتم میگیرم و

فوت که میکنم واون توپک سفید  عین یه 

پازل که به همش میریزی  قطعاتش ازهم

 گسسته میشه وتوهواپراکنده میشه زیبایی

 خاص وحیرت انگیزی به نمایش میزاره  🌾

 رقص کنان توهوا پروازمیکنه دوس دارم 

 که ساعت ها این صحنه زیبا وحیرت انگیز 

روبه تماشابشینم 🎀دوس ندارم این صحنه

 که باچشام قابش میگیرم تموم شه هرگز

  دوس دارم واردیه دنیا شم پرازاین  توپکای

 سفید زیبا وتا ابداین صحنه هارو باچشام

 قاب بگیرمش🍃 وهیچوقت ازش سیرنمیشم

 دوس دارم غرق بشم توش  عین شهربازی که 

یه جایی داره  پُرتوپ اونجا پرازعطرورایحه 

قاصدک باشه  پُراز شاپرکا سفید🤍و من

 بچه هارو که میبینم ها  دنیاشون چقد

قشنگه  یه دنیای پراز رنگ🌈شادی توی 

دلشونه  نه کینه هست توی دلشون،

 خیلی شفاف وزلال عین اقیانوس پاک و

معصوم☘️ حتی قهرشونم طول نمیکشه 

،واقعا هم حسودیم میشه بهشون  ،تااینجا

 اومدم به این برسم وبپردازم  که  خیلی 

وقته ازبچگی  وازیه سنی به بعدش   اعتمادم

 به آدماروازدست دادم  اعتمادم خَش برداشته

 که  خیلی بزرگ  بازهم گفتم ایناروکه بپردازم 

به اینکه ازدنیا بچه ها لذت میبرم🎀هر

وقت  ازدنیا ادم بزرگا زده میشم یه جایی 

هست که لذت ببرم لااقل آسیبی ازاونا

بهم نمیرسه و اگرم (به فرض)  برسه حتی 

ذره ای به پای  آسیبای بزرگا  نمیرسه آسیب

 اوناممکنه یه قطره کوچولو هم تراز بارون 

باشه  اما آسیب بزرگا  یه اقیانوس خیلی

 وسیع  خیلی ودرآخرکار پستم روبا این جمله

  به اتمام میرسونم که من آدمای عینکی رویه

 جور خیلی خاصی بانمک میدونم واقعا ❣️🌱