زین پس اینجوری مینویسم ،
من واقعا این ساعات از زمان رودوست دارم
صبح خیلی زود وقتی که هنوز کسی بیدارنشده و
زندگی در جریان نیست ،ویا شب دیروقت وقتی
همه خوابن همه شهرتوتاریکی وظلمات وخواب)
یا وایسم یه گوشه تکیه بدم به یه جایی رفت
آمدا آدما روببینم تماشای بازی کردن بچه هاوبه
این فک کنم الان تو ذهن اون آدم که مثلاتوکافه
نشسته چی میگذره؟ دغدغش چیه؟به چی فکر
میکنه؟حال دلش خوبه؟ یا یه بلندی بامی یا پُل
عابرپیاده لَبش بشینم که کُل شهر رو به نظاره
بنشینم وهمه رو از اون بالا ببینم رفت وآمد
ماشینا سر وصدای آدما اون بچه های کاری که
جلوماشینا رومیگیرن آقا خانوم لطفا گُل بخر لطفا
ازم آدامس بخریه هدفون بزارم توگوشم وآهنگ
پلی کنم فارغ از همه چی براچنددقیقم شده به
هیچی فک نکنم واز آهنگ فقط لذت ببرم وباهاش
هم خونی کنم وفارغ ازهمه چی برقصم تودنیا
خودم غرق شم برایه روزم شد مرخصی بگیرم
از مشکلات دغدغه فکر وخیال سرخوش براخودم
همونجا بشینم وسرخوشانه جیغ بزنم دیوونگی
کنم دیوونگی هم عالمی داره غروب که بشه زل
بزنم به اون گوی آتشین واز زیباییاش لذت ببرم
من عاشق تاریکی شب وسکوتشم شب که بشه
کُل کوچه پس کوچه های شهر رو متر
کنم باآهنگ بخونم بزنم و برقصم تو دل تاریکی
فارغ از همه چی سرخوشانه لذتم ببرم 🌿